Lifestyle of a stranger: oktober 2013

Ashley Faye

Pho2B

Research 2A

Tim Hetherington

“Infidel”

Tim Hetherington (5 December 1970 – 20 April 2011 ) was een Brits fotojournalist geboren in Birkenhead. Hetherington studeerde Engels in Oxford.

Pas na het overlijden van zijn oma, kwam hij tijdens een van reizen erachter dat hij foto’s wilde maken. Hij besloot ‘s avonds naar school te gaan om fotografie te studeren in Cardiff.

Feitelijke informatie:

Titel: Infidel ( Ongelovige)

Wanneer is het gemaakt: 2007-2008

Wanneer is het voor het eerst gepubliceerd en bij wie uitgegeven: Chris Boot 30 september 2010

Hoe groot was de oplage: niet gevonden

Context van het boek:

Tim Hetherington is een van mijn favoriete fotografen sinds ik voor het eerst in contact kwam met zijn werk in 2007.

Gedurende de jaren volgde ik zijn werk op de voet, maar was altijd geintrigeerd door zijn tijd in Afghanistan. Misschien omdat deze foto mij toendertijd zo raakte.

In 2007 won hij de World Press photo award met bovenstaande foto. Deze foto is onderdeel van “Infidel”

2008 Rory Peck award

2009 Alfred Dupont- excellence in broadcast journalism while on assignment

Infidel, with photographs by Tim Hetherington and introductory text by Sebastian Junger, is as nearly perfect as I can imagine a book to be. Let me provide a bit of context for the way I see it. First, I came of age during the Vietnam War and was profoundly influenced by the powerful, iconic photographs of that conflict. However, my general impression of post-Vietnam photographs of Americans in combat has been that there is always something hidden or unseen; I always feel removed from the situation, peering out a tank window either literally or figuratively. I keep looking for the real thing, images that resonate as powerfully as, for example, Eddie Adams' photograph of the execution of a prisoner of war, and while I've seen some good work, I have not found what I was searching for. UntilInfidel.

Omschrijving door: Ellen Rennard.

Korte omschrijving van het boek:

Van mei 2007 tot juli 2008, werd battle Company van het 173ste Airborne Brigade gestationeerd in de afgelegen Korengal Vallei van het oosten van Afghanistan.

Tim & Sebastian kwamen in juni 2007 aan in de Valley. Elke reis begon met een helikoptervlucht naar het belangrijkste kamp in het dal en vervolgens een twee uur durende patrouille te voet naar kamp Restrepo. Er was geen stromend water op Restrepo, geen internet, geen telefoon communicatie, en voor een tijdje, was er geen elektriciteit. Er was in wezen alleen zandzakken en munitie. Soms werd de buitenpost 3 a 4 keer aangevallen per dag.

Tim deed alles wat de combat ook deed, behalve “guard duty” en schieten tijdens vuurgevechten. Hij sliep tussen de soldaten, at met ze. overleefden de verveling en hitte met de soldaten. Aan het einde van deze opdracht had tim 150 uur gefotografeerd en gefilmd tijdens de vuurgevechten, de verveling en de humor. Tim documenteerde “daily life” in de Korengal Valley.

Infidel gaat niet alleen over oorlog, maar ook over liefde en mannelijke kwetsbaarheid.

Het boek “Infidel” beschikt niet alleen over de meest extraordinaire foto’s van de omgeving van de Korengal Valley maar ook foto’s van slapende en oververmoeide soldaten. In het boek bevindt zich zelf een foto van een golfende soldaat boven op het dak van het kamp.

"They always look so tough … but when they're asleep they look like little boys. They look the way their mothers probably remember them,"

Het boek bevat ook alle tattoeages van de soldaten die zij aan elkaar gegeven hebben in hun tijd in de Valley. “Infidel” is overgenomen van een tattoo die de soldaten hadden als badge van hun broederschap.

Infidel is samengesteld door Tim Hetherington zelf en Sebastian Junger, Junger heeft het voorwoord geschreven van het boek. Samen hebben zij ook de documentaire “Restrepo” gemaakt. Deze documentaire heeft verschillende awards gewonnen oa de Grand Jury prize van 2010 bij het Sundance Film Festival. De documentaire gaat evenals het boek over het werk van de legereenheid “Infidel” in de Korengal Valley.

Een boek vol warmte, broederschap, oorlog en humor, dit boek is een tribute naar de mannen die hun leven wagen voor ons in de Korengal Valley.

Onderwerp:

Het onderwerp van “Infidel” is het battalion Airborne Brigade die strijd voeren tegen de Taliban in de Korengal Valley.

Belangrijkste thema in het boek is het dagelijks leven van de soldaten

Tim was niet geinteresseerd in het politieke verhaal, maar in het verhaal van de soldaten.

Voor Tim Hetherington was het belangrijk om op plekken te komen waar anderen niet kwamen. Hij had een grote behoefte om zich in deze gebieden te bevinden om daar het leven en de chaos te documenteren. Hij zette zichzelf in deze positie voor persoonlijke redenen maar ook om de waarheid weer te geven.

In one scene, we see a soldier making small talk during serious acts of war. It’s quite affecting. Why did you choose to include it? Were there other moments like this that struck you?

There's a great emphasis in war reporting on capturing the actual “bang-bang” fighting of war—and many reporters feel that any work would be incomplete without a sense of this “action.” We were no different, but because there was an incredible amount of fighting going on in the Korengal Valley, recording the actual firefights got quite boring. What was infinitely more interesting and revealing was how the soldiers carried on in these situations. People who haven't experienced war inevitably base their understanding of it [on] the mediated versions of news or Hollywood. These representations are often limited and can't quite reveal the humor, boredom, and confusion inherent in combat. It's something we felt was important to represent.

Research:

Hetherington’s intresse voor de menselijke impact door oorlog was een groot onderdeel van zijn carriere.

Tim heeft veel tijd doorgebracht in oorlogsgebieden in Afrika en het Midden Oosten. Voor zijn boek Liberia retold heeft hij 5 jaar lang in Liberia gewoond om het project te verwezelijken.

Tim & Sebastian hadden het idee om gedurende langere tijd een ‘platoon’ te volgen, fotograferen en filmen.

Het was nog nooit eerder voorgekomen dat fotografen/journalisten de hele uitzending aanwezig waren. Tim is in totaal 5 keer teruggeweest naar de Korengal Valley, telkens voor een maand. Op deze manier kreeg hij een band met de soldaten en inzage in hun leven.

Tim was erg aangedaan door zijn tijd in de Korengal Valley. In een intervieuw vertelde hij:

"When I'm filming, I'm very focused … You don't really have time to start examining your emotions when you're in the middle of this kind of situation. You kind of push them to a deeper place in your mind and examine them later. But war is traumatic. I [saw] a lot of traumatic things happen in the Korengal Valley when we were there … I was with people who got killed and that was a very sad and upsetting thing."

Tim Hetherington en Sebastian Junger werden in eerste instantie naar Afghanistan gestuurd om een artikel te documenteren over “Into the valley of Death” voor Vanity Fair. Ze bleven langer en maakte de documentaire “Restrepo” vernoemd naar de arts die tijdens een vuurgevecht omkwam.

Vervolgens werkte ze beide aan een eigen project in de Korengal Valley, dit leverde het boek“Infidel”en de documentaire “war” op.

In de documentaire Restrepo vertelde een van de soldaten dat zij geen idee hadden waarin ze terecht zouden komen. Niemand wist dat de Korengal Valley zo geweldadig was en dat de linie’s zo dicht op elkaar zaten.

Hieronder een interview van Tim over zijn tijd in de Korengal Valley.

http://www.youtube.com/watch?v=aFErKM2l2u8

Het was niet de eerste keer voor Tim om oorlogsgebieden te documenteren, maar wel de eerste keer in de Korengal Valley.

De uitzending naar de Valley, was voor de soldaten ook de eerste keer in dit gedeelte van oost Afghanistan, ze hadden geen idee wat ze konden verwachten maar in de trailer van Restrepo hoor je een soldaat zeggen “Oh you’re going to the Korengal? I feel sorry for you. “It’s the deadliest place on earth” “We’re not ready for this”.

Na hun uitzending hebben Tim & Sebastian de soldaten opgezocht in Vincenza Italie voor interviews over hun ervaringen in de Korengal Valley.

Ik vond het moeilijk om precies de informatie te vinden die ik nodig had over het vooronderzoek wat Tim had gedaan voordat hij naar de Korengal Valley ging. Ik denk dat Vanity Fair de eerste contacten had gelegd bij de Battle Company voor de opdracht die Tim kreeg. Maar dit weet ik niet zeker.

Concept:

In een interview verteld een van de soldaten dat zij wisten dat Tim & Sebastian eerder in verschillende oorlogssituaties zijn geweest, waardoor zij eerder werden opgenomen in de groep. De soldaten hoefden zich niet druk te maken over hen.

Er was voor dit onderwerp dus sprake van een “open situatie”, maar niet zomaar voor iedereen open en toegankelijk. Het vergt veel onderzoek en communicatie voordat je mee kan en mag met de battalion de Korengal Valley in.

Er is sprake van 1 fotografisch genre, namelijk: Dagelijks leven in de Korengal Valley in Afghanistan. Dit valt onder de documentaire fotografie, oftewel “photojournalism”.

Tim fotografeerde en selecteerde heel bewust voor het boek “infidel’.

Hij vond het belangrijk om de waarheid te weergeven, zoals ik eerder al vermeldde. Hij wilde het niet mooier, of lelijker maken dan het was. Hij heeft geprobeerd alles zo objectief mogelijk te fotograferen. Hij heeft bewust gekozen om niet alleen gevechtsfoto’s te maken, maar er dieper op in te gaan en ook de eenzaamheid, de humor en het broederschap vast te leggen.

Door zoveel tijd door te brengen met het battalion kon Tim gaan en staan waar hij wilde, hij was ten slotte onderdeel geworden van hen. In de fotografie zie je dit terug. Hij komt erg dichtbij en weet de soldaten ten alle tijden te portretteren op tijden wanneer zij zich nietmeer bewust zijn van de camera.

Techniek:

Tijdens het fotograferen in de Korengal Valley maakte Tim gebruik van 2 canon 5d camera’s met “fixed-prime” lenzen. Deze lensen hebben een vast brandpunt en zijn lichtsterker dan zoomlenzen. Door het gebruik van deze lenzen kom je dichterbij, de zoom zit in je voeten en je zult je meer moeten voortbewegen om te fotorgaferen wat jij wilt vastleggen. Hij maakte onder meer gebruik van de 135mm f2.0 en de 24mm f1.4.

In een interview noemt Tim de 5d, een compacte maar professionele camera. Ten alle tijden had hij 1 5d vast geklipt aan de linkerkant van zijn hesje zodat hij met zijn rechterhand meteen de camera kon pakken als dat nodig was. Aan de rechterkant hing een filmcamera, aangezien Tim in de Korengal Valley ook filmmaker was.

http://www.youtube.com/watch?v=d00_hlRYuE8

Tim fotografeerde in kleur. Dit was omdat hij in zijn werk geloofd in waarheidsgetrouw. De kleuren die zich daar bevonden, waren de kleuren die de soldaten zagen.

Tijdens alle momenten van de dag heeft Tim gefotografeerd, van ‘s ochtends vroeg tot ‘s nachts wanneer de soldaten een spel speelden of sliepen.

Alle mogelijke invloeden zie je terug in de fotografie omdat hij er meedere malen is geweest en telkens een maand doorbracht in de valley.

Organisatie:

Het fotografische project duurde 1 jaar, van 2007-2008. Telkens gedurende 1 maand op locatie in Afghanistan. Het duurde echter pas tot 2010 tot het boek werd uitgegeven. Door deze tijdspan kun je zien wat voor tijd het gekost heeft voor de vormgeving, editing en uiteindelijke presentatie. Het project werd in eerste instantie gefinancieerd door Vanity Fair, over hoe het verder gefinancieerd werd kan ik niets vinden.

Sebastian Junger heeft de introductie geschreven.

Uitvoering van de publicatie:

240 pagina’s

200 kleur illustraties

6x8

Het boek is vormgegeven als een bijbel, met de slappe kaft en is opgedragen aan de soldaten die het kamp “Restrepo” bemanden.

De schutbladen zijn grijs met afbeeldingen van omgekeerde kruizen, die verwijzen naar de “ongelovige”.

“For he who gives his life shall always be my brother” staat op de eerste bladzijde.

De eerste foto’s die je ziet van de omgeving van de Korengal Valley.

Voor de kijker erg belangrijk, zo heb je meteen een beeld waar dit afspeelt. Hierna volgt een introductie over de tijd in de Korengal Valley geschreven door Sebastian Junger.

Vervolgens zijn er portretten van alle soldaten. Dit zijn snapshots en de meeste zijn gemaakt voor de uitzending naar Afghanistan.( niet gemaakt door Tim).

De beelden die daar op volgen zijn de soldaten weergeven op de basis in de Korengal Valley. De foto’s zijn geen gevechtsfoto’s, maar weergeven de soldaten In hun dagelijkse routine op de basis, zoals opstelling, roken en geweren schoonmaken. In deze foto’s zijn de soldaten bewust van het feit dat zij gefotografeerd worden,

Vervolgens volgen er 16 pagina’s met de tattoo’s van de soldaten. Oa de tattoo van “Rice” waarin de woorden “for he who gives his life, shall always be my brother”.

De fotos die volgen, geven het dagelijkse “saaie” leven in de valley weer. Dit zijn de beelden wanneer de soldaten niet in combat zitten en zich vervelen. De beelden varieren van stoeien, soldaten die elkaar tattoeren tot guitar hero op de wii.

Deze beelden worden afgesloten met een spread met foto’s van mannentijdschriften.

Hierna volgen de foto’s van de combat. Alle weergegeven als spreads en beeldvullend. Geen witranden. De laatste foto van deze serie gevechtsfotos is tevens de winnende foto van world press photo 2007 van de vermoeide soldaat. Deze foto staat weergegeven bovenaan deze analyse.

Na de combat foto’s volgen gesprekken/interviews die de soldaten vertelden over hun tijd in de Korengal Valley.

Wat volgt is de serie “Sleeping soldiers” met naam van de betreffende soldaat.

Dit is Kevala.

Het boek wordt afgeloten met een commentary.

Evaluatie:

Ik vond het moeilijk om uit te zoeken hoe Hetherington zijn onderzoek heeft gedaan naar dit Battalion. Ik neem aan dat hij contact heeft gezocht met hen, na een opdrachtgeving van Vanity Fair. Maar excacte informatie kon ik niet vinden.

Maar wat ik wel bewonderingswaardig vind is de werkwijze van Tim. De manier hoe hij zijn projecten fotografeert, de intresse en niet zomaar een intresse een echte oprechte intresse in de waarheid.

Hij was begaan met de soldaten, bracht enorm veel tijd met ze door. Dit bewijst in mijn ogen een goede fotograaf.

Het lijkt mij fijn om voor een opdrachtgever te fotograferen, waaruit eigen projecten kunnen voortvloeien.